ω! αγάπη!

πλησίασε το φως

να κυλήσεις

στην ίριδα των ματιών μου,

το πάθος,

να ανοίξεις αυλάκια στη ψυχή και το σώμα

να χυθεί το άρωμα

εντός των κυττάρων μου

μωβ ανθός

Αγέρας είμαι
στις λέξεις των ονείρων.
Τον απόηχο του γέλιου σας αφουγκράζομαι.

Είμαι το Διάφανο παραστράτημα
στις φωνές σας,
που με ανέβασε ψηλά
για να θωρώ τα πάθη μου
στης λίμνης τους μωβ ανθούς.

Κι αν η ανάσα μου
προσδοκούσε
κατάδυση στην καταιγίδα,

τελικά ,
ναυαγός θα μείνω στο βάρος της ψυχής μου.

διάτρητη είναι η αμαρτία
σε αίμα αρνητικό!
ας έχω πυρετό στη ψυχή,
παρά θάνατο παγωμένο!