Κυριακή, 23 Μαρτίου 2008

γεννήθηκα "άνθρωπος"



κι εγώ,
που δεν έχω κάνει κακό,
παρά μόνο σε μένα,
ποιους ιστούς νοσηρούς να γιάνω,
αφού με λεηλάτησα,
με σκότωσα
και με ξαναζωντάνεψα.


δεν ήθελα τους άλλους που με τρύγησαν
να χαρακώσω
κι έστρεψα το μαχαίρι μου σε μένα…


μήπως είμαι ένα δάκρυ του Θεού,
στα καλώς κείμενά του;
ή μήπως τους καμπούρηδες πληρώνω
με τίμημα μιας συρμένης αναζήτησης
συγχώρεση που γεννήθηκα «άνθρωπος!»



ΔΕΝ ΝΗΣΤΕΎΩ ΓΙΑ ΕΝΑ ΘΡΟΝΟ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ…
ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΜΠΟΥΡΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΝΗΣΤΕΥΩ…


*